MIJN LITERAIR DEBUUT IS ER

 

In HET EINDE IS NU beschrijf ik het dementieproces van mijn moeder, maar komt ook de zelfmoord van mijn vader aan de oppervlakte.
Mijn boek toont de strijd, de pijn, maar ook mijn herrijzenis.

HET EINDE IS NU was een leerproces.
Ik was geen schrijver, ik heb het vak geleerd door me drie jaar lang op te sluiten in een zolderkamertje.

HET EINDE IS NU was een eenzaam proces.
Ik leidde een mooi leven, ik kreeg steun van de liefste man die ik me ooit had kunnen wensen, maar tegelijk werd ik verscheurd door pijn en verdriet.

HET EINDE IS NU was een ontdekkingsproces.
Ik ben eraan begonnen in een poging om het dementieproces van mijn moeder te verwerken, maar ik heb onderweg geleerd dat ik nog meer worstelde met de zelfmoord van mijn vader. Dat dit trauma nog integraal onaangeraakt bleef en dat ik dat nog van nul af aan moest verwerken.

HET EINDE IS NU was een louterend proces.
Ik heb geleerd om mijn leven terug op de rails te zetten en te kiezen voor gelukkig zijn. Dat is misschien wel mijn belangrijkste boodschap: je moet niet hopen op beterschap, je moet je lot in eigen handen nemen.

Hoop is een passieve daad, enkel actie leidt tot resultaat.

EEN STUKJE PROZA, RECHTSTREEKS UIT
HET EINDE IS NU

 

Herrijzen wil ik!

Mij dorstig laven aan watervallen stromend heerlijk leven.

 Ik wil de knusheid van de herfst voelen in mijn hart. Het wonder der natuur smaken bij het vallen van de bladeren en verlangen naar vernieuwing die altijd weer een grootsere belofte in zich draagt.

Ik wil me laten vertroetelen en wentelen in de zachte vacht van Kerst. Een Kerst die eindelijk eens een Kerst mag worden zoals een Kerst moet zijn, met weerkaatsingen van kerstballen in mijn blauwe irissen, fonkelend van gelukzaligheid.

 Ik wil lente voelen in mijn hart. Holderdebolder door frisse groene weiden hossen. Madeliefjes kaalplukken op het ‘hij houdt van me, hij houdt niet van me’-rijmpje. Bulderen van het lachen om grappige of zelfs minder grappige voorvallen. Mijn tranen de vrije loop laten, ditmaal van ontroering, over de schoonheid van een kind, de pracht van het leven, en genieten, simpelweg genieten, van een lang verloren maar teruggevonden geluk.

En zomers! Ik wil heerlijke zorgeloze zomers, zoals uit mijn jeugd. Zodat ik weer het zonlicht kan verdragen. Ik wil de vurigheid van liefde proeven in het sap van donkerrode kersen. Mijn hart voelen opwarmen onder gouden zonnestralen. En zelf weer het zonnetje zijn. Liefde schenken, mijn gepijnigd hart volledig durven ontzegelen, naakt, geduldig laten rijpen en mij dan overgeven aan de ene, aan de uitverkorene die mij waard is, die mijn geleden leed zachtjes zalven kan en we samen, vrij van pijn, angst en zorgen, de hoogste, de puurste vorm van liefde genieten kunnen.

Ik wil zó graag weer leven!

DE UNIEKE COVER

 

Zonder titel.
Zonder naam van de auteur.
Enkel een foto.

Door titel noch auteur te vermelden, verwijst mijn coverbeeld rechtstreeks naar mijn verhaal en ben je als lezer reeds emotioneel betrokken voor je één woord hebt gelezen.

Het gaat niet om mij als auteur, het gaat om het verhaal.

Een verhaal dat veel mensen meemaken en nog meer mensen aangaat.

Een verhaal dat hopelijk veel mensen kan inspireren om zelf in de pen te kruipen.

DE UNIEKE COVER

 

Zonder titel.
Zonder naam van de auteur.
Enkel een foto.

Door titel noch auteur te vermelden, verwijst mijn coverbeeld rechtstreeks naar mijn verhaal en ben je als lezer reeds emotioneel betrokken voor je één woord hebt gelezen.

Het gaat niet om mij als auteur, het gaat om het verhaal.

Een verhaal dat veel mensen meemaken en nog meer mensen aangaat.

Een verhaal dat hopelijk veel mensen kan inspireren om zelf in de pen te kruipen.

DOT YOUR İ

FOUNDATION

Door mijn verhaal naar buiten te brengen, heb ik het zaadje geplant om onze foundation Dot Your İ te doen uitgroeien tot een grote boom met veel takken en mooie bloemen.

Samen met mijn echtgenoot, Luc Deflem, is het onze droom gepaste ondersteuning te bieden aan nabestaanden die een geliefde aan zelfmoord hebben verloren.

Het is onze ultieme droom om mensen te mogen redden van een zelfmoord – al is het maar één persoon per dag – omdat die niet één, maar ettelijke levens verwoest.

Deflem: “Ik heb de voorbije jaren van dichtbij de strijd gevolgd die Aniana heeft moeten leveren om het ziekteproces van haar moeder en de zelfmoord van haar vader te verwerken. En ik heb gezien dat je die strijd kan winnen. Dat heeft me gesterkt in de overtuiging dat we structureel hulp moeten bieden waar we kunnen. Zelfmoord is een gigantisch probleem, waar veel te weinig middelen en mankracht voor wordt uitgetrokken.” De stichting is geen alternatief voor de bestaande hulp, maar wel een aanvulling.

Door titel noch auteur te vermelden, verwijst mijn coverbeeld rechtstreeks naar mijn verhaal en ben je als lezer reeds emotioneel betrokken voor je één woord hebt gelezen.

Het gaat niet om mij als auteur, het gaat om het verhaal.
Een verhaal dat veel mensen meemaken en nog meer mensen aangaat.
Een verhaal dat hopelijk veel mensen kan inspireren om zelf in de pen te kruipen.

SAMEN KUNNEN WE LEVENS REDDEN

Voor elk aangekocht exemplaar van Het Einde Is Nu stort de uitgeverij 3 euro aan onze foundation Dot Your İ, die als maatschappelijk doel heeft zin in en zin voor het leven te bieden aan nabestaanden die een geliefde aan zelfmoord hebben verloren.

Bij elke aankoop van een boek, investeer je dus samen met ons in een mooiere, gelukkigere wereld. Je helpt bij het verwezenlijken van onze ultieme droom om mensen te redden van zelfmoord.